Kinesiotaping, czyli plastrowanie dynamiczne, to metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze. Jest jedną z metod tapingu.
Została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka, dr. Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster – Kinesio Tex Gold, wynaleziony przez dra Kenzo Kase. Jest to plaster o elastyczności 130%-140% (nie ograniczający ruchów), rozciągający się tylko na długość o ciężarze i grubości zbliżonych do parametrów skóry.
Jednym z krajowych prekursorów i instruktorów metody jest Zbigniew Śliwiński, dr hab. prof. nadzw. Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Stosowanie plastrów naklejonych przez specjalnie wyszkolonego fizjoterapeutę powoduje dużą poprawę stanu pacjenta czy zawodnika przy dotkliwych bólach w różnych częściach ciała. Kinesiotaping ma również zastosowanie przy wzmacnianiu mięśni czworogłowych podczas ćwiczeń izokinetycznych (ćwiczenia z przystosowującym się obciążeniem) u kobiet. Jedno z badań naukowych wykazało poprawę w zakresie ruchów i bólu przy kontuzjach, dlatego tak często w telewizji mamy okazję zobaczyć kolorowe plastry przyklejone w rozmaity sposób na różnych częściach ciała u sportowców. Już wiemy, że to nie moda, a sposób leczenia i unikania kontuzji.
