Józef Klemens Piłsudski urodził się 5 grudnia 1867 roku w Zułowie na Wileńszczyźnie jako syn Józefa Wincentego i Marii z Billewiczów. Był czwartym z jedenaściorga dzieci państwa Piłsudskich. Jesienią 1884 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Charkowskim. Już wtedy zaczął podejmować pierwsze działania konspiracyjne w niepodległościowych organizacjach studenckich. 22 marca 1887 Józef Piłsudski został aresztowany pod zarzutem udziału w spisku na życie cara. Nieświadomie pomógł zamachowcowi próbującemu zdobyć truciznę na zabicie cara. Mimo, że został uznany za świadka został skazany na 5 lat zesłania w głąb Rosji. Za rzekomy udział w buncie został skazany na dodatkowe pół roku więzienia. Do Kireńska (miejsce osiedlenia) Piłsudski dotarł 23 grudnia 1887, a przebywał do lipca 1890. W początkach sierpnia 1890 Piłsudskiego przeniesiono do niewielkiej wsi, Tunki. Do Wilna Piłsudski powrócił 1 lipca 1892. W 1899 Piłsudski ożenił się z Marią z Koplewskich Juszkiewiczową.
W latach 1918-1922 Wódz Naczelny Armii Polskiej od 11 listopada 1918, Pierwszy Marszałek Polski od 1920, dwukrotny premier Polski (1926-1928 i 1930).
Józef Piłsudski niemal do ostatnich dni swojego życia ukrywał nieuleczalną chorobę – raka wątroby. Zmarł 12 maja 1935 roku w Warszawie. Podczas pogrzebu naród oddał hołd zmarłemu Marszałkowi. Ciało zostało pochowane w krypcie św. Leonarda w Katedrze na Wawelu. Serce spoczęło, zgodnie z testamentem w grobie matki w Wilnie na cmentarzu „na Rossie”. W 1937 roku na polecenie metropolity krakowskiego arcybiskupa Adama Sapiehy trumna ze szczątkami Marszałka została przeniesiona do krypty pod wieżą Srebrnych Dzwonów.
