Marian Bernaciak – „Orlik”, Zygmunt Szendzielarz – „Łupaszka”, Józef Kuraś – „Ogień”, Stanisław Sojczyński – „Warszyc”, Witold Pilecki – „Witold”, August Emil Fieldorf – „Nil”, Władysław Liniarski – „Mścisław”, Jan Tabortowski – „Bruzda” czy Danuta Siedzikówna – „Inka” to zaledwie kilka nazwisk bohaterów. Ludzi, którzy skutecznie przeciwstawiali się sowietyzacji Polski, poświęcając własne życie w obronie Ojczyzny.
„Inka” i „Zagończyk” godnie spoczywają w Gdańsku
Jedną z gdańskich działaczek podziemia była Danuta Siedzikówna ps. „Inka”, która już jako piętnastolatka złożyła przysięgę AK i odbyła szkolenie sanitarne. Przeszła szlak bojowy w 5. Wileńskiej Brygadzie AK mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. Niestety 20 lipca 1946 r. została aresztowana przez Urząd Bezpieczeństwa i umieszczona w więzieniu w Gdańsku. 3 sierpnia 1946 r. skazano ją na karę śmierci, a wyrok wykonano 28 sierpnia 1946 r.
Należy przypomnieć, że w 28 sierpnia 2016 roku w Gdańsku miała miejsce uroczysta msza żałobna w intencji Danuty Siedzikówny „Inki” i Feliksa Selmanowicza „Zagończyka”. Uroczystości pogrzebowe odbyły się po 70 latach od wykonania wydanego przez władze komunistyczne wyroku śmierci na 18-letniej sanitariuszce Danucie Siedzikównie oraz dowódcy plutonu 5. Wileńskiej Brygady AK na ppor. Feliksie Selmanowiczu.
„Łupaszka” kreowany na bandytę i zdrajcę
Zygmunt Szendzielarz urodził się z 1910 r. w Stryju. Nauki pobierał w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej oraz w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Następnie walczył w 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich w Wilnie. W czasie wojny obronnej we wrześniu 1939 r. Wileńska Brygada Kawalerii wchodziła w skład Armii „Prusy”. Za te walki „Łupaszko” został uhonorowany Krzyżem Virtuti Militari V klasy. Następnie dostał się do niewoli, ale udało się mu uciec do Wilna. I właśnie tam przyjął pseudonim „Łupaszka”/„Łupaszko” i rozpoczął działalność konspiracyjną (zapoczątkowana przez niego siatka konspiracyjna działała od Wilna do Rygi).
Zygmunt Szendzielarz wyjątkowo „nie spodobał” się komunistycznym władzom PRL. Kreowany przez nich na bandytę i zdrajcę (o ironio – walczył z Niemcami w czasie II wojny światowej, następnie z sowieckim okupantem) został zabity 8 lutego 1951 roku w warszawskim więzieniu na Mokotowie.
Cześć Ich pamięci!
