Styczeń dla Gdańska jest smutny. Po prostu. I chyba tak już zostanie, bo dramatycznego finału wydarzenia, które miało dawać dobro nikt się nie spodziewał. „Gdańsk jest szczodry”… znamienne dziś słowa brzmią w uszach wielu z nas. Jako gdańszczanka z wyboru, nigdy nie zapomnę i tych słów i wyrazu twarzy prezydenta który rzeczywiście wierzył i czuł, że tak jest.
14 stycznia minęło 7 lat od śmierci Pawła Adamowicza i tragedii, która wstrząsnęła światem. A ten świat mimo takiej życiowej lekcji raczej się nie zmienił…
Rodzina, przyjaciele i gdańszczanie o duszę śp. Pawła Adamowicza modlili się 11 stycznia w Bazylice Mariackiej. W dzień poprzedzający obchody można było wysłuchać koncertów carillonowych dedykowanych zmarłemu prezydentowi.
13 stycznia w Uniwersyteckim Liceum Ogólnokształcącym im. Pawła Adamowicza odbył się uroczysty Dzień Patrona. Bo to właśnie Paweł Adamowicz był inicjatorem powstania placówki.
Po raz drugi wręczono wyróżnienie im. Pawła Adamowicza – Ambasador Wartości. Jest to laur dla ucznia ULO, który podczas 4-letniej nauki cechował się otwartością, tolerancją, szacunkiem.
Paweł Adamowicz był prezydentem, który lubił ludzi. Wchodził w tłum bez żadnego zawahania. I te tłumy przyjaciół, współpracowników i rodziny na Placu Solidarności uformowały dla Niego wielkie serce ze zniczy.
W godzinach wieczornych na płycie pamiątkowej pomiędzy Katownią a Złotą Bramą złożono symboliczne kwiaty oraz zapalono znicze. Z carillonu Ratusza Głównego Miasta wybrzmiał utwór „The Sound of Silence”. Następnie w Bazylice Mariackiej odbyła się modlitwa międzywyznaniowa i złożenie kwiatów przy grobie prezydenta. O oprawę muzyczną uroczystości zadbała Cappella Gedanensis, która była bardzo bliska sercu Pawła Adamowicza.
PREZYDENCIE – PAMIĘTAMY!!!
